2017-2018 EĞİTİM VE ÖĞRETİM YILI GÜZ DÖNEMİ KAYITLARIMIZ BAŞLAMIŞTIR. MİNİK VE MİNİ MİNİK GRUBUNUN DİKKATİNE! BAYRAM PROGRAMI KURBAN BAYRAMINIZ MÜBAREK OLSUN Ayın Öğrencileri Belli Oldu... 30 AĞUSTOS ZAFER BAYRAMI KUTLU OLSUN. Galatasaraylı Akademik Futbol Şöleni Ayın Öğrencileri Belli Oldu... HAZİRAN AYININ ÖĞRENCİLERİ BELİRLENDİ.
 
12.
11.
10.
9.FATİH TERİM
8.METİN OKTAY
7.TUGAY KERİMOĞLU
6.BURAK YILMAZ
5.BÜLENT KORKMAZ
4.ARDA TURAN
3.EMRE ÇOLAK
2.SEMİH KAYA
1.SELÇUK İNAN
Tuncay AKYÜZ
Bahattin OSANMAZ
SPORCU BESLENMESİ NASIL OLMALI?
TEKNİK ÇALIŞMALAR
SPORCU GELİŞİM EVRELERİ
OYUN KURALLARI BİLGİSİ
OYUN KURALLARI BİLGİSİ
OYUN KURALLARI BİLGİSİ
OYUN KURALLARI BİLGİSİ
OYUN KURALLARI BİLGİSİ
OYUN KURALLARI BİLGİSİ
OYUN KURALLARI BİLGİSİ
OYUN KURALLARI BİLGİSİ
SÜT HAKKINDA
ANTRENMAN PRAMİTİ
YOĞURT HAKKINDA
YUMURTA HAKKINDA
PROTEİN HAKKINDA
PORTAKAL HAKKINDA
KIŞIN HANGİ MEYVE VE SEBZELERİ TÜKETMELİYİZ?
IHLAMUR HAKKINDA
TARÇIN HAKKINDA
İLKBAHARDA YETİŞEN MEYVELER
MİNİK SPORCULAR NASIL BESLENMELİ?
 
 
 
  Bugün    121
  Toplam    1862634
  İp   54.161.108.158

   


2017-2018 FUTBOL SEZONU ŞAMPİYONU HANGİ TAKIM OLUR





TEKNİK ÇALIŞMALAR

 

FUTBOLDA TEKNİK

Futbolda teknik başarıda önemli bir yer tutar. Teknik; amaca uygun hareket akışı ile bir hedefe yönelik, kurallara uygun oyun davranışı sağlayan, futbola özgü hareket becerilerini yapabilme yeteneğidir. Tekniğin temel amacı, sporcunun zayıf yönünü güçlendirmek, gelişmiş yönünü de mükemmelleştirmektir. Böylece müsabakalar sırasında verimi artırmak ve üstün bir performansa ulaşmak mümkün olur.
 

Futbolda teknik becerilerin iyi bir şekilde uygulanması ve başarı performansını elde etmek için, teknik eğitime erken yaşlarda başlanmalıdır. Çünkü öğrenmenin en verimli çağının genç yaşlar olduğu bilinmektedir. 

Teknik hareketlerin öğretiminde dikkat edilmesi gereken noktaları şu şekilde açıklayabiliriz:
 

a. Teknik eğitim mümkün olduğu kadar erken başlamalıdır. Özel becerilerin geliştirilip düzgün hâle getirilmesi için her yaş ve verim sınıfında bu eğitime devam edilmelidir.
 

b. Küçük gruplar hâlinde yapılan alıştırmalar, öğrenimin daha etkili olmasını sağlar.
 

c. Çok yönlü hareket, tecrübe ve beceri elde edebilmek için, oyuncuların yaratıcı güçlerini kullanabilmelerine fırsat verilmelidir.
 

d. Özellikle öğrenmenin başlangıcında, hareketlerin doğru bir şekilde yapılmasına önem verilmelidir. Yanlış hareket oyuncuya iyice mal olmuşsa bunu düzeltmek çok zor olacaktır.
 

e. Öğrenme sırasında hataların düzeltilmesinde oyunculara yardım edilmelidir.
 

f. Becerilerin öğretiminde oyuncuların yorgun olmadıkları zamanlar seçilmelidir.
 

g. Öğrenilmiş teknik beceriler oyuna uygun biçimlerde uygulanmalıdır.
 

Müsabakalardaki başarılarda, teknik ve fizikî güç aynı derecede etkilidir. Ayrıca başarıda birleşik ve global hareketlerin unsunlarını iyi koordine etmenin etkisinin yanında, hareketlerin yerinde ve zamanında, zaman-oran ilişkisi içerisinde yapılması, teknik hareketlerin ekonomisi açısından önem taşır.
 

Bir teknik antrenman programında; eğitim, bileşik hareketler, müsabaka koşullarına uygun küçük oyunlar yer alır. Teknik olarak gelişmenin temelini "TEKRAR" oluşturur. Ön koşullarını ise bedensel uygunluk (kondisyonel, esneklik, beceriklilik), rakibin yarattığı stresin aşılması ve takım arkadaşlarının çok yönlü hareketleri oluşturur. Diğer yandan hareket ve pozisyon becerilerinin kazanılması ve mükemmelleştirilmesi; pozisyonu öğrenerek kullanmaya ve hareketleri farklılaştırılmasına bağlıdır. Tekniğin pratikteki gelişimi;
 

a. Temel pozisyon (rakipsiz),
b. Pasif rakiple yapılan geliştirilmiş pozisyon,
c. Aktif rakiple yapılan geliştirilmiş pozisyonda yardım ile gerçekleşir.

Her futbolcunun kendine özgü bir stili olup, teknik çalışma, dikkat, pozisyon tahmini ve karar verme koşullarını içerir. Bu konulara uygun çalışmalarla teknik seviyede ilerlemeler görülür, devamlı antrenmanlarla tekniğin yerleşmesi sağlanır.
 

Teknik antrenmanların düzenlenmesinde aşağıdaki noktalara dikkat edilmesi gerekir:
 

1. Mutlaka iyi bir ısınma çalışması yapılmalıdır.
2. Oyunculara gösterilecek teknik unsur iyi açıklanmalı veya gösterilmelidir.
3. Çalışmaların zorluk derecesi kademe kademe artırılmalıdır.
4. Sık sık tekrarlarla hareket mükemmelleştirilmelidir. Bir teknik hareketin otomatikleşmesi için tekrar sayısının fazla olması gerekir.
5. Alıştırmalar çok yönlü ve müsabaka şartlarına uygun yapılmalıdır.
6. Hatalar anında ve yerinde görülerek düzeltilmelidir.
 

Futbol tekniği toplu ve topsuz hareketler olmak üzere ikiye ayrılır:
 

A. Topsuz Hareketler: Vücut tekniği olarak da tanımlanan topsuz hareketler koşma, atlama ve vücut çalımı olarak üçe ayrılır.
 

1. Koşma
 

Koşma ve yer değiştirmede futbolcu bir atletten farklı olarak, depar yapmak için zeminden itme kuvveti almaz. Futbolcu her an yön değiştirmek zorunda olup, yön değiştirme tekniği, durma tekniği ile aynı prensiplere dayanır. Adımların kısıtlanması, hızın azaltılması, ağırlık merkezinin alçaltılması ve sahaya karşı direnç, yön değiştirme tekniğinin esasını oluşturur. Yön değiştirme rakibin hareketlerine bağlıdır.
 

2. Atlama
 

Bu teknik şekilde futbolcu oyun süresinde topa hemen sahip olma amacını güder. Futbol oyunu sırasında sürekli kafa vurma, yumruklama gibi hava mücadelesi olduğundan, oyuncunun atlama yeteneğine sahip olması gerekir. Futbolcunun atlama tekniğini kullanıp kullanmayacağını oyunun gidişatı belirler. Futbolcunun havaya sıçramaya kendisini hazırlama süresi çok kısadır ve kendisi için elverişli zamanı seçemez. Sık sık refleksleriyle ve ayakta dururken sıçramak zorunda kalır. Ayrıca fizikî mücadelelerde atletik anlamda doğru bir atlama yapmak her zaman mümkün değildir.
 

3. Vücut Çalımı
 

Çalım, bir rakip oyuncudan sıyrılmak için yapılan harekettir. Çalımda en önemli unsur, rakibe yanlış hareket yaptırmak amacıyla dikkatini yön konusunda dağıtmaktır. Ancak oyuncunun bunu yaparken bir sonraki hareketini de plânlamış olması gerekir. Vücut çalımı yapılırken, vücut ağırlığının çalım yönünde eğik olması futbolcunun 2. hareketini zorlaştırır. Futbolcu çalım sırasında vücudunun yatay pozisyonunu iyi ayarlarsa, anî olarak 2. hareketini yapar ve devamlılık kuralı gereğince rakip oyuncunun karşı hareketini güçleştirir.
 

B. Top ile Yapılan Hareketler: Top tekniği olarak da tanımlanan top ile yapılan hareketler, topa çalım, kafa vuruşu ve ayak vuruşları olmak üzere 3’e ayrılır:
 

1. Topla Çalım
 

Rakibi şaşırtmak amacıyla top ile yapılan hareketlerdir. Topla yapılan çalımın belirli bir sistemi olmayıp, rakibi şaşırtırken aynı zamanda topun da tamamen kontrolünü gerektirdiğinden topsuz çalıma göre daha zordur.
 

Rakibi saf dışı bırakmanın diğer bir yolu da çalım sırasında top saklamaktır. Futbolcu kolay pas verebilecek durumda değilse ve savunma oyuncusunun üst üste yaptığı markajlar da dönüşü engelliyorsa topu saklar.
 

Top saklama vücudun topla rakip arasına konması, topun ayakta tutularak oynama fırsatı aranması ve top gelirken yan dönüp bir tarafa doğru gidilerek daha sonra yön değiştirmesi yöntemleri, müsabakalar sırasında verimi önemli ölçüde artırır.
 

2. Kafa Vuruşu
 

Havadan yapılan top hücumlarında oldukça etkili olan kafa vuruşu tekniği, futbolda hücum ve defans açısından rakibi en fazla ekarte etmeyi mümkün kılan hareketlerdir.
 

Kafa vuruşu sırasında bütün vücudun mümkün olduğu kadar hareket hâlinde olması gerekir. Bunun yanında ön ve arka baldır adaleleri ve karın adalelerinin kuvveti, sıçramayı kolaylaştırır.
 

Kafa vuruşları alın ortasıyla, kafanın yanları ile, zor durumlarda ise kafanın arka kısmı ile de yapılabilir. Kafa vuruşu sırasında gövde yay şeklinde olup, omuzların ekseni topun izlediği yola dikeydir. Kafa ise enseden sabit bir şekilde olup, gözler topun geldiği yolu izler. Gövde dik duruma geldiği anda da vuruş yapılır.
 

Yerden kafa vuruşunda güç, bacak ve ayaklar üzerindedir. Ayaklardan biri, diğerinin önünde olacak şekilde rahat bir düz duruş ile vücudun üst kısmına, öne ve arkaya rahatlıkla ve denge bozulmadan hareket olanağı sağlanır. Top gelirken vücut arkaya doğru eğilir ve alnın tamamı topa dönükken, kafa geriye doğru çekilerek boyun kaslarının üzerine getirilir. Yerden kafa vuruş sırasında topla buluşma zamanının iyi ayarlanması topa vuruş sırasında mümkün olduğunca hızlı hareket edilmesi ve gelen topa alnın ön kısmı ile vurulması, vuruşun başarılı olması açısından önemlidir. Ayrıca kafa vuruşlarının ayarlanmasında, top takibi de önem taşır.
 

3. Ayak Vuruşları
 

Ayak vuruşu, ayağın herhangi bir kısmı ile topu göndermektir. Bir futbolcunun vuruş tekniğinin iyi olması gerekir. Futbolda topun istenilen yere gitmesini ve ölü topların kullanılmasını sağlayan, değişik vuruş tipleri vardır. Vuruşun topun hangi kısmına yapılacağının önemli olması kadar, isabetli vuruşun yapılması da etkili hücum açısından avantajlıdır.
 

İç Vuruş: Paslaşmalarda, köşe atışlarında, serbest vuruşlarda ve verkaçlarda ayağın iç kısmı ile yapılan vuruş tipidir. İç vuruş yapılırken bacak dizden hafifçe kıvrılarak vücudun dengesi sağlanır. Topun hemen yanında duran ayağın ucu vuruş yönüne dönük iken, gövdenin üst kısmı topun üzerini örter. Topa vuruş yapacak olan ayağın ucu dışa doğru dönüktür ve topa vuruş yapacak olan bacak yumuşak bir hareketle arkadan öne doğru sallanır. Vücudun ağırlığı duran bacak üzerine verilir ve topa vuruş yapılarak, vuran kişi vuruştan sonra da topu izler.
 

İç Üst Vuruş: Yön olarak iç vuruştan farklıdır. Vücut, vuruş sol ayakla yapılıyorsa, topun pozisyonuna göre biraz sağa, aksi durumda biraz sola kaydırılır. Topa yaklaşılınca adımlar biraz uzatılırken, vücudun üst kısmı öne doğru eğilir ve kollar da dengeyi sağlamak için hafif açılır. İç üst vuruşun başarısında futbolcunun topa doğru düz koşmaması, destek görevi yapan bacağın toptan uzak olmaması ve dik tutulmaması önemli yer tutar.
 

Üst Vuruş: Topu uzağa göndermek için yapılan bir vuruş tekniği olup, vücut pozisyonu iç vuruştaki pozisyonun aynısıdır. Vuruşu yapacak olan bacak, topun üzerinde dik olarak tutulur. Ayağın burnu ise yere dönük olduğundan, ayağın üst yüzeyi topa tamamen temas eder.
 

Dış Vuruş: Oyun içerisinde zor pozisyonlarda kullanılır. Vücut pozisyonu iç vuruş vücut pozisyonunun aynı olup, kalça hafif öne doğru itilirken, ayağın ucu aşağı doğru dönük biçimde vuruşu yapacak olan bacak içe doğru çekilir. Topa dokunma sırasında ise ayak tamamen sabittir. Top oyuncunun önüne doğru süratle yuvarlandığında, dış vuruşla şaşırtma pası atılması sağlanırken, havadan gelen toplarda da dış vuruş metodu kullanılır.
 

Dış Üst Vuruş: Bu teknikte ayağın üst kısmını oluşturan hattan başlayarak, tabanın yan kısmına kadar uzanan bölüm kullanılır. Dış üst vuruş tekniğinde topa düz veya hafif dönerek yaklaşılır. Düz olarak alınan hız falsolu vuruşa işaretken, topun düz biçimde ileriye atılması isteniyorsa, topa yaklaşma hareketi topun istikametinin aksine olmalıdır. Topa gerilme mesafesi 6-7 metre iken, oyuncu süratini topa doğru koşarken artırır. Topa yaklaştığı sırada adımlar uzun ve ağır atılır. Destek ayak ile vuruş yönü arasında bir açı meydana gelirken kollar dengeyi sağlar. Vuruş sırasında bacak kalçadan itibaren ayakla birlikte içe doğru çekilir.
 

Vole Vuruşları: Vole şutlar ayağın üst kısmı ile yapılır ve gol atmak, çok uzak noktalara göndermek, kale önünden topu uzaklaştırmak için kullanılır. Bu vuruş tekniğinde rakip oyuncu topu kontrol etme olanağını bulamaz. Top ve vücut arasında yeterli destek bırakılırken, vücudu dengede tutan ve destek görevi yapan bacak dizden esnek tutulur. Yerdeki ayağın ucu vuruş yönünün gösterirken, vuruşu yapacak olan bacak dizden kırılarak havaya kaldırılır. Ayak dışa doğru itilerek yumuşak bir vuruş yapılır. Bu arada gövde diktir. Vole vuruşları; düz vole vuruşları, yan vole vuruşları, dömi (yarım) vole vuruşları olmak üzere üçe ayrılır:
 

TOP KONTROL YÖNTEMLERİ
 

Müsabakalar ve antrenmanlar sırasında hareket hâlinde olan toplar değişik metotlarla kontrol edilebilir. İyi bir top kontrolünde çabukluk, amaçlı kontrol, topun ve futbolcunun pozisyonu ve kontrolden sonraki adımın plânlanması önemlidir.
 

Top kontrol metotları, topu kontrol altına almada kullanılan vücut kısımlarına göre değişir.
 

1. Ayak ile Yapılan Kontroller
 

Ayak içi ile: Yuvarlanmakta olan ya da yüksekteki top kontrolleri ayak içi ile yapılır. Vücut pozisyonu iç vuruşlardaki pozisyonun aynısıdır. Topa temas sırasında bacak kalçadan itibaren geriye doğru hareket ettirilir ve top ayağın içinde tutulur ki bu sırada hareketler oldukça yumuşaktır.
 

Ayağın üstü ile: Havadan ya da orta yükseklikten gelen toplara uygulanan bu teknikte top doğrudan doğruya, zıplamasına fırsat bırakılmadan kontrol altına alınır. Ayağın üstü ile kontrol tekniğinde ayağın mümkün olduğunca açılması gerekir. Vücut destek ayağın üzerinde dururken diz hafifçe kıvrılır ve gevşek bırakılan ayak kalçadan itibaren mümkün olduğu kadar havaya kaldırılır. Top ayağa geldiği sırada karşılanır ve ayak yere indirilir. Ayağın sürati yere yaklaştıkça yavaşlarken, vücut biraz geriye gider ve kollar dengeyi sağlar.
 

Ayak dışı ile: Yapılan top kontrollerinde, topun soldan ve havadan geldiği durumlarda oyuncunun ağırlığı sol bacak üzerinde olduğundan, iç kontrol yapılması olanağı yoktur. Bu gibi durumlarda uzakta olan ayak kullanılır. Sağ ayak vücudu taşıyan bacağın önünde çaprazlama hareket ederek ayağın dışıyla topu kontrol eder. Bu kontrol tekniğinde vücudun ağırlığı destek ayak üzerindedir ve destek ayak dizden hafifçe kırıktır. Diğer ayak ise vücudun önünde çapraz bir biçimde sallanır. Top yere düşünce, bilekten aşağı doğru dönük olan ayağın dış kısmı ile temas eder.
 

Diz üstü ile: Top göğüs ve ayakla kontrol edilemeyecek kadar yüksekten gelirse top kontrolü diz üstü ile yapılır. Diz üstü kontrolleri sırasında oyuncu topun geliş yönüne doğru dönerek beklerken vücut ağırlığı bir ayak üzerindedir. Diğer bacak ise kalçadan kaldırılarak diz üstü ve diz altı kısımları 50-60 derecelik açı oluşturacak biçimde kıvrılır. Topun geliş yönüne göre dizin pozisyonu ayarlanır ve yumuşak bir hareketle kontrol edilir.
 

2. Göğüs Kontrolleri: Topun geliş çizgisinin düz olmadığı durumlarda yapılan kontrollerdir. Futbolcu bu çeşit kontrolü yakınında rakip yoksa veya önceden topu nereye vereceğini tasarlar ise uygular. Vücudun ağırlığı her iki bacak üzerinde olmak suretiyle bacaklar yana doğru açılır. Dizler hafif kıvrılırken, kalçalar öne, göğüs ise geriye kavis yapacak biçimde çekiktir. Kollarda denge sağlanarak ve dikkat top üzerinde olarak hazır beklenir. Top göğse değdiği sırada kalçalar hızla geriye çekilir ve dizler doğrulur. Öndeki bacak geride kalan bacağın yanına getirilerek iki bacak birleştirilir. Göğüs içeri doğru çekilir ve aynı anda top göğse çarpar. Top çarptığı anda ise vücudun üst kısmı hafifçe öne eğilir. Top göğse çarptığı zaman küçük bir kavisle tekrar yukarı kalkar.
 

3. Kafa ile Yapılan Kontroller
 

Orta veya daha yüksekten gelen topları kontrol altına almak için kafayla topun durdurulması tekniğidir. Zor bir tekniktir. Topla kafanın teması anında bacaklar, vücudun dengesini sağlayacak şekilde açılır. Vücudun dengesi kollarda açılarak desteklenir. Dizler bükülü hâlde, gelen top gözle izlenerek yapılır. Topla temas anında dizler biraz daha bükülür, baş biraz içeri çekilir. Böylece topun hızı iyice azaltılır ve top kontrol altına alınır.
 

TAÇ ATIŞI TEKNİĞİ
 

Oyun kurallarına göre, maç esnasında top bütünüyle yerden veya havadan taç çizgisini geçtiği takdirde, topun dışarı çıktığı yerden taç atışıyla tekrar oyuna sokulmasıdır. Oyun kurallarında taç atışının nasıl yapılacağı belirlenmiştir.
 

KALECİ TEKNİĞİ
 

Futbolda kaleci, çok yönlü savunma, teknik beceri ve taktik bilgilerle donatılmış olmalıdır.
 

Belirtilen görevler açısından kalecilik tekniği, defans ve hücum tekniği olarak ikiye ayrılır. Defans tekniği de kendi içinde topsuz ve topla hareketler olmak üzere iki başlıkta incelenir.
 

Topsuz hareketler ikiye ayrılır:
 

a. Temel Pozisyon: Ayakları 25-30 cm aralı şekilde durur. Dizler öne doğru hafif büküktür. Kalçadan itibaren gövde hafifçe öne doğru eğiktir. Kollar dirseklerden bükülü ve vücuda yakın tutulur. Avuç içleri yere dönüktür. Gözler topa ve savunma oyuncularının dizilişi üzerine odaklanmıştır.
 

b. Pozisyon Alma: Topun kaleye göre bulunduğu pozisyona uygun şekilde yer tutmasıdır.
 

Topla hareketler üçe ayrılır:
 

a. Topu Yakalama: Parmaklar yumuşak bir biçimde aralanarak topun arkasında bir destek teşkil etmesiyle, emniyetli top tutuşu sağlanır.
 

b. Topu Yumruklama: Bazen topun yakalanması suretiyle kurtarış yapılması çok zor olabilir. Kale sahasının içinde birçok rakip oyuncunun bulunması ve topa yükselmesi, ayrıca topun ıslak ve kaygan olması durumunda topun yumruklanması tavsiye edilir. Yumruklama hareketi genellikle bir ayak üzerinde zıplanarak desteklenmektedir. Bazen iki ayak üzerinde de sıçramak gerekebilir. Her zaman bir yaklaşma koşusu yapmak için gerekli süre ve boş alan bulunmayabilir. Bunlar mevcutsa, koşmanın mesafesi topun geliş yönü ve hızına bağlı olarak değişiklik gösterir. Çok hızlı koşmaya gerek yoktur. Çünkü kaleci ellerini kullanmakla rakip oyunculara göre topa ulaşmada avantajlı durumdadır.
 

c. Topa Plânjon: Alçak, orta yükseklikte veya yüksek topların kurtarılmasında uygulanır. Topun geliş yüksekliğine göre, plânjon hareketinde bazı farklılıklar olmasıyla birlikte, esas olarak uygulanan teknik aynıdır.
 

Plânjon hareketine başlarken pozisyon, temel pozisyona benzer, sadece bacakların çok fazla aralanması gerekir. Vücut ağırlık merkezi topun geldiği istikametteki ayağın üstüne aktarılır ve topa doğru hamle yapılır.
 

Kaleciler tarafından üç şekilde hücum tekniği uygulanır.
 

Topu Sahada Yuvarlama: Top bel yüksekliğinde her iki elle tutulur. Atışı yapacak olan elin avuç içi, topun gerisinden destekler. Ön kolun iç kısmı topun arkasında bulunur. Diğer el, topun altına yerleştirilir. Parmaklar gevşek tutularak aralanır. Hareket, topu yuvarlayacak olan elle zıt durumda bulunan bacağın, öne doğru bir adım atmasıyla başlar.
 

Kollar hız kazanmak amacıyla omuzlardan itibaren hafifçe geriye çekilir, dirsekler dik tutulur. Topun altındaki el vücudun önüne getirilirken gövde öne doğru çekilir. Top ileri doğru yuvarlanarak vücudun ağırlığı, arkada bulunan ayaktan önde bulunan ayağa doğru aktarılır.
 

Topu Fırlatma: Top fırlatmada iki metot vardır. Fırlatma hareketinden önce top ya baş yüksekliğinde vücudun biraz gerisinde veya disk gibi tutulur. Elde tutulan top yaklaşık baş yüksekliğinde kaldırılır. Avuç içi, topu geriden destekler. Parmaklar aralık tutulurken diğer el yan tarafta ve aşağıda bulunur. Top başın arkasında tutulduğu zaman, vücut ağırlığı arkada bulunan bacaktadır. Hareketin başlangıcı kolun öne doğru gelmesiyle başlar. Top elden çıkmadan önce, bilek kuvvetle hareket ettirilerek son hız verilir ve topun isabetli gitmesi sağlanır.
 

Degaj: İki yöntem uygulanır: Kale vuruşu ve topun elden çıkartılmasıyla yapılan vuruşlar.
 

Kale vuruşunda top uzağa atılmak isteniyorsa üst vuruş tekniği kullanılmalıdır. İsabetli ve uzak mesafeye atılmak isteniyorsa üst vuruş kullanılır.
 

Topu elden çıkartarak yapılan vuruşta, top fazla yükseğe atılmamalıdır. Top elden çıkar çıkmaz vuruş yapılmalıdır. Top bel yüksekliğinde atılarak vuruş yapılmalıdır.
 

Top Sürme (Dripling)
 

Dripling, sahada ayağın iç ya da dış kısmı ile topu sürekli bir şekilde kontrol etme ya da yuvarlamadır. Dripling sırasında vücut hafifçe bükülmüş olan bacağın üzerinde dengede iken gövdenin üst kısmı ise öne doğru hafifçe eğiktir. Topu dizden kıvrık olan bacak sürerken gözler de diğer oyuncuları kontrol eder.
 

Üç çeşit dripling vardır:
a. Ayak içi
b. Ayak dışı
c. Ayak üstü
 

Ayak içi driplingde, top öne doğru ayağın içi ile itilir. Sahayı kontrol açısından ise iki sürüş arasında kafa kaldırılır.
 

Ayak üstü dripling ise diriblingin en zor şeklidir. Top öne doğru ayağın üstü ile itilir. Ayak üstü dripling oyunu devam ettirme açısından önemli olmakla beraber, topu kontrol eden ve yöneten yüzey küçüktür.
 

Topu süren ayağın ekseninin içeriye doğru kıvrık olduğu dripling şekli ayak dışı driplingdir. Diz vücut eksenine yaklaşırken, ayak gevşek tutulur ve bilekten içeriye doğru kıvrılır. Top daha fazla yüzeyde hareket etme imkânına sahip olduğundan bu şekilde top sürme büyük güven sağlar.
 

Driplingde;
1. Rakip yanda ise ayağın içi,
2. Karşıdan geliyorsa ayağın içi,
3. Rakip arkadan geliyorsa ayağın dışı kullanılır.

PAS TEKNİĞİ
 

Pas tekniği futbolcunun temel tekniği olup, takım içindeki otokontrolü sağlar ve takım oyunu anlayışının gelişmesine önayak olur. Eğer müsabakalarda tek pas tekniği kullanılıyorsa, pasın isabeti, pasın zamanı, pasın şiddeti ve pasın açısı, tekniğin başarılı olmasında önemli katkılar sağlar. Pasın isabeti için ayağın içi ve dışının iyi kullanılması gerekliyken, pasın başarılı olması için vücudun dengesi, destek ayağın vücuda olan yakınlığı ve topa vuruş noktası büyük önem taşır. Pasın şiddeti, rakip oyuncuyu ekarte edebilecek hızda olmasına, şiddetin ayarlanmasına ve pasın şiddetine bağlıdır. Burada mesafenin uzayıp kısalması söz konusudur. Pasın zamanı, pasın hangi pozisyonda ve hangi zamanda alınacağına ya da verileceğine bağlıdır. Pasın isabeti, pasın şiddeti ve pasın zamanı çok iyi ayarlandığı zaman, rakip pas verme açılarını kapatamaz.

 

 http://www.gaziantepgalatasarayfutbolokulu.com
Copyright 2008 Gaziantep Galatasaray Futbol Okulu